طاهره وجود دارد كه آن ضمانتى براى نجات امت و سلامتش مىباشد همان گونه كه دور شدن از عترت ، گمراهى و هلاكت را سبب مىشود . « امام شرف الدين » در بيان اين حديث مىگويد : ( 1 ) و تو مىدانى كه مقصود از تشبيه آنان عليهم السّلام به كشتى نوح اين است كه هر كس در دين خود به آنها پناه برد و فروع و اصول آن را از ائمهء آنان دريافت كند ، از عذاب جهنم نجات مىيابد . و هر كس از آنان تخلف جويد ، همچون كسى خواهد بود كه در روز طوفان به كوهى پناه برد تا وى را از امر خدا پناه دهد ، اما آن شخص در آب غرق شد و اين يك در جهنم سوزان - و العياذ باللّه - غرق مىگردد . و وجه تشبيه آنان به باب حطه آن است كه خداى تعالى آن در را مظهرى از مظاهر تواضع در برابر جلال فرمانبردارى از حكم خود قرار داد و بدين گونه وسيله‌اى براى مغفرت مىشد » . ( 2 ) اين وجه شبه را « ابن حجر » نيز مورد توجه قرار داده و پس از اينكه اين احاديث و ديگر موارد همانند آنها را نقل ، كرده ، گفته است : « وجه تشبيه آنان به كشتى اين است كه هر كس آنها را دوست بدارد و بزرگ شمارد ، به عنوان سپاس نعمت شرف آنان و عمل به هدايت علمايشان ، از ظلمت مخالفات ايمن گردد و هر كس از اين امر تخلف ورزد ، در درياى كفر نعمتها غرق مىشود و در بيابانهاى طغيان هلاكت مىيابد . . . تا اينكه گفت : و باب حطه - يعنى وجه تشبيه آنها به باب حطه - اين است كه خداوند وارد شدن به آن در ، كه دروازهء اريحا يا بيت المقدس است ، همراه با تواضع و استغفار را وسيله‌اى براى مغفرت قرار داد و براى اين امت ، مودت اهل بيت را سببى قرار